اي حسين تو كيستي كه محبتت جهاني را فرا گرفته و نغمههاي ملكوتيات آسمان و زمين را سرشار كرده است. هنوز هم، فرشتههایی كه از كربلا رد ميشوند، خواب خون تازه، قنوت پاكيزگيشان را ميآشوبد و بال در كتف مشكها ميسايند. هنوز هم صحرا سرگيجه دارد.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم بهمن 1384ساعت 19:10 توسط علی جورابچی
|
