علی جورابچی

ديروز مجبور شدم سري به نمايشگاه مداد كم رنگ (نشريات دانش آموزي) بزنم.اين نمايشگاه توسط اتحاديه انجمن هاي اسلامي برگزار ميشد.آخه خودمون اونجا غرفه داشتيم (خبرگزاري پانا).نمايشگاه در پايين ترين سطح ممكن برگزار شد.واقعآ ارزش حتي يكبار ديدن هم نداشت.چند تا از روزنامه ها هم با ويژه نامه هاي خود براي نوجوانان شركت كرده بودند.ولي هنوزم من نفهميدم روزنامه جهان صنعت واسه چي غرفه داشت.فكر ميكنم قضيه حمايت مالي و از اين جور صوبتا بود.نكته جالب ديگه اين بود كه از كل كشور براي بازديد از نمايشگاه آورده بودن.اين در حالي بود كه بازديد از كل نمايشگاه بيشتر از ۱۵ دقيقه طول نميكشيد.حالا اين همه هزينه براي چي خدا ميدونه...اونوقت ميگن يه كپسول آتش نشاني تو مدرسه نبوده.اين پولا از كجا مياد و واسه چي خرج ميشه خدا ميدونه...من بواسطه ي كارم از اين خرجها زياد ديدم كه اگه لازم باشه ميگم.

در ضمن اين عكسارم من نگرفتم...من هر وقت عكس واسه خودم باشه مينويسم.