علی جورابچی

اي حسين تو كيستي كه محبتت جهاني را فرا گرفته و نغمه هاي ملكوتي ات آسمان و زمين را سرشار كرده است. هنوز هم، فرشته هایی كه از كربلا رد مي شوند، خواب خون تازه، قنوت پاكيزگي شان را مي آشوبد و بال در كتف مشك ها مي سايند. هنوز هم صحرا سرگيجه دارد.